موارد و مقدار مصرف «کتامین»

کتامین نوعی داروی آرامش بخش و بیهوش کننده برای انسان و حیوان است. از این دارو برای مصارف دیگر نظیر تسکین دردها نیز استفاده می شود. این دارو همچنین در دسته داروهای کلاس ۳ بوده و برای بیهوشی اتاق عمل یا تسکین دردها از بیمارستان ها و درمانگاه ها مجوز استفاده گرفته است. عوارض این دارو نظیر توهم زایی، آرام بخشی و گوشه گیری را می توان عنوان نمود. گفتنی است از این دارو برای مصارف غیر قانونی نظیر تفریح و تفنن نیز استفاده می شود. 

اگر مصرف آن زیر نظر پزشک متخصص، تجویز شود و به صورت صحیح استفاده گردد، می تواند در سلامت و بهبود بیمار تاثیر بسزایی بگذارد. توجه داشته باشید استفاده طولانی مدت از این ماده می تواند عوارضی را به دنبال داشته باشد و موجب مقاومت و اعتیاد روانی گردد. کتامین نوعی ماده بی رنگ و بو است که موجب انسداد انتقال دهنده های عصبی گلوتامات در فرد گیرنده شده و موجبات خلسه و عدم آگاهی را برای فرد ایجاد می کند.

فِن‌سیکلیدین و اکسید نیتروژن (گاز خنده‌آور) از خانواده کتامین هستند. این داروها سبب شده نسبت به محیط اطراف حالت بی حسی و خلا پیدا کنید. استفاده از کتامین در مناطقی که دسترسی محدود به تجهیزات احیا کننده دارند بسیار مفید است چرا که به عنوان داروی بیهوشی استفاده می شود. بیشتر افرادی که سعی در اعتیاد با این ماده  مخدر را دارند، کتامین را در کلوب های شبانه با سایر مواد مخدر از جمله اکستازی همراه می کنند. گفتنی است کتامین از نظر ساختاری به فنسیکلیدین‌(PCP)  شبیه است.

کتامین در دوزهایی پایین حالت التیامی دارد و می تواند فرد را از درد راحت کند. کتامین در اغلب موارد به عنوان داروی بیهوشی یا حفظ بیهوشی عمومی مورد استفاده قرار می گیرد. اگر تا کنون راه شما به سمت عمل های جراحی و استفاده از کتامین نیفتاده اما حتما به دندان پزشک رفته اید. از کتامین در دندانپزشکی و عمل های جراحی مربوط به کودکان به وفور استفاده می کنند. البته این دارو برای تزریق نیاز به مجوز پزشک دارد. در صورتی که مجوز آن صادر شود با تزریق در عضله یا تزریق وریدی مورد استفاده قرار می گیرد. معمولا زمانی که از کتامین به عنوان داروی بیهوشی استفاده می کنند، آن را با داروی دیگر ترکیب کرده تا از توهم فرد جلوگیری کنند.

در بیشتر موارد استفاده های غیر قانونی از این ماده به صورت خوراکی به شکل قرص، کشیدن (با بینی)، دود‌ کردن با توتون و تنباکو و ماری‌جوانا یا به ‌صورت مخلوط ‌کردن آن با نوشیدنی‌ها و نوشیدن آن می باشد و در بیشتر موارد، آن را به پودر سفید‌رنگی برای کشیدن با بینی(Snopting)  تبدیل ‌می ‌کنند.

مطالب پیشنهادی:  زندگی نامه محسن چاوشی

موارد و مقدار مصرف “کتامین”:

کتامین جهت القای بیهوشی عمومی خصوصا در جراحی ها و کارهای تشخیصی کوتاه مدت که نیازی به شل کننده های عضلانی نداشته باشد. به کمک سایر بیهوش کننده ها یا داروهایی با دوز پایین مانند اکسید نیترو مورد استفاده قرار می گیرد.

تداخل دارویی :

اگر این دارو را همزمان با باربیتورات ها و ایپوئید ها مصرف کرد می تواند زمان ریکاوری را طولانی کند. در این صورت بیمار به دقت مونیتور می شود. مصرف همزمان با انفلوران و هالوتان می‌تواند دپرسیون میوکارد، برادیکاردی و افت فشارخون را ایجاد کند. پس از استفاده آن ها همراه یکدیگر خودداری شود. استفاده همزمان با شل کننده‌های عضلانی غیر دپولاریزان، موجب شده تا اثرات عصبی ـ عضلانی به شدت افزایش یافته و دپرسیون تنفسی را طولانی ‌کند از این رو بیمار باید به دقت مونیتور شود. استفاده همزمان با هورمون های تیروئیدی، افزایش فشارخون و تاکیکاردی ایجاد می‌کند.

مکانیسم اثر کتامین :

کتامین از طریق عملکردهای مستقیمی که بر کورتکس و سیستم لیمبیک القا می کند، حس جدا شدن و استقلال از محیط را مهیا می کند. باید گفت کتامین یک محرک بوده و برای فرد حالت تخدیری ایجاد نمی کند. پس دید خود را نسبت به آن بد نکنید. البته این دارو می تواند اعتیادآور باشد و برای افرادی که بدون تجویز پزشک متخصص و به صورت نا آگاهانه از آن استفاده می کنند، عوارض بسیار بدی به همراه خواهد داشت. 

کتامین چیزی شبیه به تصعیدی است و به این صورت اثر می کند. یعنی از طریق تنفس و مانند اتر. البته سو استفاده از آن به صورت تزریق را نیز شاهد بوده ایم.

فرد با استشمام این ماده دچار فراموشی لحظه ای یا بازه ای می شود و مانند استعمال الکل از خود بیخود می شود. برای مثال: در مهمانی ها به فرد دستمالی داده می شود که بو کرده یا صورت خود را خشک کند. اگر این دستمال به ماده کتامین آغشته باشد می تواند فرد را به حالت اغمای بعد از عمل جراحی ببرد.

او به نوعی دچار کرختی و سستی می شود که دیگر به هیچ وجه حالت رهایی به خود نمی گیرد و برای کاری تلاش نمی کند. جالب اینجاست بعد از این که اثر دارو از بین رفت فرد اصلا به یاد نمی آورد چه بر او گذشته است. نه افراد را به یاد می آورد و نه خاطره ای از زمانی که گذرانده.